Gebeurtenis: Veldhuis & Kemper. Programma: 'Hitsig!'. Door en van: Remco Veldhuis en Richard Kemper met vijfmans begeleidingsband. Gezien: 13/10 Stadsschouwburg, Groningen. Publiek: 712 (vol). Nog te zien: 3/11 Leeuwarden; 20/11 Drachten. In 2005 reprise 'De Geur Van': 8/1 Winschoten; 24/1 Meppel; 5/2 Zwolle; 17/2 Steenwijk; 12/3 Emmen.
Na twee programma's waarmee ze doorgroeiden van vestzaktheatertjes naar de grote zalen, komt het duo Veldhuis & Kemper met Hitsig! als opmaat voor wat ze met De Geur Van verder in petto hebben. Wat is het? Een tussendoortje? Het heeft meer gewicht.
Ze noemen het een cabaretconcert. Een nieuwe term die hen de gelegenheid biedt af te rekenen en in een dynamische mijmering terug te kijken. Af te rekenen met het vooroordeel dat 'die snelle jongens uit de reclamewereld het cabaret er - zonder enige oprechte motivatie - even bij doen.'
Daar moeten ze niet mee zitten en vooral niet zeuren dat ze niet serieus genomen worden. Ze hebben iets beters te doen. Hetgeen blijkt uit hun teksten. Tamelijk onoverzichtelijk gerangschikt, weliswaar, en na de pauze schrikbarend en nodeloos breedvoerig, maar de heren zijn oké.
Ontmaskering
In elk geval komen ze onmiskenbaar met een poging tot ontmaskering van de stereotype oppervlakkigheid van het moderne leven. Waarbij ze uiteraard bij zichzelf belanden en met intuītief gevoel voor theater wegspelen dat er iets mankeert op het vlak van scherp gesneden routine.
Als mensen veronderstellen dat het heel snel gegaan is met de dertigers Remco Veldhuis en Richard Kemper is dat waar en niet waar. Ze zijn niet van de straat. Hun grote hit hadden ze 'pas' het vorig jaar met Ik Wou Dat Ik Jou Was, maar dat lied was toen al jaren oud en ging verscholen in hun debuut op het nationale cabaretfestival Cameretten van 1999 waar ze achter Marc-Marie Huijbregts tweede werden.
In Hitsig! klatert het van de persiflages en Veldhuis weet Borsato, Bauer, Teeuwen en Huub van der Lubbe doeltreffend weg te zetten. Daar blijft het niet bij. Genadeloos leggen ze zichzelf onder de loep in een terugblik vanuit 2024, een voorzichtige uitgangspositie voor wat ze met hun carričre willen.
Een toekomstig publiek zal echter meer geīnteresseerd zijn in wat ze inhoudelijk te melden hebben, om vast te stellen of het de moeite waard is mee te liften naar een parcours dat zowel het cabaret als de popmuziek aandoet. Er blijft nog te weinig hangen om die keuze te maken. Het is te makkelijk om er vanuit te gaan dat het hen als 'gewone jongens' wel lukt 'gewone mensen' bezig te houden. Het meisje van de schouwburg dat na afloop de bloemen mocht overhandigen, wist Veldhuis en Kemper niet te vinden tussen de muzikanten.
Door: Jacques J. d'Ancona
Uit: Dagblad van het Noorden, 15 oktober 2004